Sealed

Providence is what Hell promises.
Why have I written
my signature in brimstone,
rocky road to damnation?
Perhaps
the good book sizzles
when everybody's gone.

Through signs they shall know you.
surrender your water,
never again
Content with what we have.
Counting the hours
I make a pact with the Other.

Hold fast your fast,
a festering delight,
Maggots are protein
so why blur the lines?
The facts are there
where?
somewhere -
wher were wolf
Blasphemous courts.

I've been contracted
to level this home.
Stone or clay, doesn't matter,
as long as I am
whole.
An owl, a fly, a gargantuan mouth,
some, who, where?
Been pawning the slivers
of yesterday's souls.

Taniec w bieliźnie

Krok
w bok
i nie chce mi się już tańczyć.
Za zasłoną są
i szerokie uszy
i badziewne wianki,
A w stukocie kroków szemrze kurz,
widownia mruga,
sukienka odsłoniła uda,
Wątłe niezapominajki gubią swoje
wspomnienia
decyzje
kwiaty wszystkie.

Pył i kurz
i strata,
gdzie to? jak to?
Fioletowa toń zaprasza
i wyciąga dłoń.
W skarpetkach schowane są bajki,
sekretne korytarze,
ale i cegłę znajdę
jeśli tylko muszę.
Gdzie jestem? Jaki?
Nawet nie wiem, czy na te skarpetki
założyłem klapki czy cho
roby
żebym był sam
i w ten sposób uniknął żałoby.

Nie przypomnę sobie co usłyszałem.
Nie mam na to serca.
Może nie było tam przestrzeni?
Na płatku, ukradkiem, siadła pszczoła -
wybiorę skarpetki w paski,
a pod nimi
nie pamiętam.

Bezsen Noś

Tam, gdzie nie wieje wiatr
była sobie ławka,
Otoczona najgłośniejszą ciszą jaką znasz.

Czerń zbrukana pomarańczem,
zabrane nam niebo,
skowyt syren i
Była tam sobie ławka.

Może i mogły być tam inne rzeczy:
- chyba
- ale ich nie było.
Ten niepotrzebny odpoczynek, gdy
gwiazdy mówią "dosyć",
niestarannie lecą liście
i ziemia jest brudna, obrzydliwa,
a i tak coś
gdzieś
w ciszy
Chwyciło.

Stała sobie samotnie
Ławka.
Nie w ciszy,
nie w blasku,
nawet nie na środku.
Pod niebem którego nie było
I ona nie była sama.

FLOWER NOTES

Familiar scent—
A rose in bloom,
No.
A tulip, or a lily, would be better.
I'm just glad that it's not that one
Flower in Asia
Rafflesia.

Then another—
a funky pop of colour,
sharp on the nose,
sharp somewhere else.
Somewhere, where I don't belong,
Maybe.

How long have I thought about that stink!
Giblet, gourds, gourmet:
Insatiable buds of unicorn shit,
taste the rainbow
and find the leprechaun
looking into the distance.
A pot of worthless gold.

What I really need is analgesia—
dumb down my powers
decrease the volume
deliver absolution
demand restitution
depress
the bass.

Then silence would ring in my ears
Louder than anything else
Note not so brown or white
but
just
Here.

Twoje oczy

Twoje oczy brunatnieją na jesień,

Szarzeją na zimę, 

W cieple są głębokie, 

W konflikcie kłują chłodem. 

Szukają zieleni, lub może fioletów, 

Iskrami znaczą skórę 

Po tymczasową osłodę. 

Jaki to słodki aromat, gdy gniew przechodzi w automat 

i czuć cierpnące palce.

Z hibernacji wychodzę z lizakiem, 

Otulam się wieczornym deszczem, 

do tego jeszcze 

Wdycham zastałe powietrze, i - 

Myślę. 

Między momentami znajduję ciszę, 

Miejsce i łóżko. 

Choć może to za krótko? 

W mijającym świecie ciężko mi 

Mówić o wiośnie i zimie, 

O lecie, jesieni. 

Ale Twoje oczy, z matematyczną precyzją, 

Brunatnieją jesienią, a szarzeją zimą.

Removed

I don't care about wishful words. 

Canonical normailty and 

Joyful mortality 

Are foreign to me as much as Alpha Centauri. 

Hoping to be best at judging the wicked, 

Into the well of knowledge I dive, 

For only I can be a truthful Judge of myself 

Only then can I feel truly alive. 

In a black rimmed box with a solemn window, 

Willing to wish the best to my Will 

I hunch my back slowly 

To rest on the willow's bark. 

And such is the start 

For a lonesome, not lonely; 

Appreciative and sound;

Ravaged by time, 

Still 

Loving mind

Anuket

They walk along the phantom promenade,
Their likeness shifts in the sand,
Forevermore or nevertheless
It's ancient creatures' call.

Truth be told,
I'm only in the right.
A puzzle's always taught
Never in our sights.
Osiris is Seth,
It hasn't happened yet,
A thousand ships had launched,
Fishermen dredge
A leg and a ribcage
The heart is nowhere to be found.

Winds whisper on the phantom promenade,
A giggle here, a choked gasp there,
Nothing to hear! Nothing to see.
Towards the ocean I've turned
and still look for your kidneys.

 
Is it even that important?
To be whole
in our world?

You'd better hope
the Jackal can find your own heart.

Summer walk / Golden Wind

Bring me into golden fields of wheat,
the vibrant waves of grass.
Speak of the sun upon my skin,
then wait for dusk, the moon, the stars,
Step and wade through the waters.

I'll ask:
Are you well rested?
Are you by any chance content?
Is there anything you need to amend?

Reeds and marshes, and rocks on the bed,
the silence they gather,
the silence they lend.
Subtly whispering of sun, where there's none,
Of growing towards the sky!
So eager, so driven, those reeds have become.

Another day, another night,
look, a fish has made a sound!
A droplet of water, a ring on the surface,
a singular ripple, a crack in the mirror.
And it made the reflection,
of everything above,
a curious dream of dawn.

Sudden Onset Love

The moment I've found you, I've fallen ill.
Your spell caught me unaware,
Working it's magic from afar,
blinding me, ensnaring.

A glance - an arrow,
Your eyes - abyss of the sea.
I could have fallen asleep in your sway,
my breath taken away,
For I've forgotten what lays ahead,
Eager to be saved
by your warm embrace.

I've jumped at the opportunity to exchange
any words with you, or maybe yourself.
Stalling for too long, I've fallen ill.
I've burned the boat that could have saved me
And said:
Please show me where to go!

North - you've said.
Through the door.

Naught

When I look into the mirror
I see only sadness
With claws upon my throat.
Unyielding, unwavering,
Steady in its disdain.
Unmoving,
Not only empty, but gluttonous in its emptiness.
Everything in its gaze
Looks so vain
Without a place to exist in.
Unhabitable, unnerving,
Dropped in the shade.
Undying, unfinished,
Steady in its despair.
Unforgettable.
Timeless.
As I see only sadness,
It calls to me, speaks to me,
For it's unending hunger
Seeks to chew on those
Untethered, unbound,
Without a place, without a home,
Dissatisfied.
Unmasking the unknown,
It crushes into our
Understanding.

Spider Queen

Stop screaming, Spider Queen, and spin your web
in silent prayer, empty trance.
Make your victims take part in this
morbid, vivid, joyful dance.
Make me captive, make me weak,
I dare you Queen, try to eat me raw;
Stop swearing, and spin your web -
It won't ever be strong enough.

I cancelled my plans just to wander off,
breathe this stale air,
lie on dying ground.
Let the spiders crawl on the King's crown -
bloodied antlers charred with fury,
hooves leave burning trail upon the road.

Entangled by your silver threads
you thought I wouldn't care to think,
but I have set my mind ablaze,
before you even knew your aim.
So spin your web right in front of you,
wait for the little flies to get caught
and cloud your vision - 
Even with that many eyes
you couldn't notice signs of your demise.
All you can do now is scream in anguish,
react with anger fueled by hate.
It doesn't matter anymore.
You are forever bound
In your silk woven cage.

Ulica nazwana Utopią

W skrajnych przypadkach można użyć broni,
zabronić mieszkańcom wychodzić z domów,
postraszyć ogniem,
opancerzonym działem.
Odciąć dostęp do mediów.
Odciąć dostęp do proroków,
I gadzim językiem połaskotać dłonie.

Tatuaże na skórze świecą siwym blaskiem,
Igłą wydobyta krew
Ślady w ultrafiolecie.
Podczas gdy w neonowym chłodzie
kulą się nagie dziewczynki,
Policjant, piętro wyżej, bije swoją córkę.

W gryzącym dymie wszyscy widzą prawdę
wskazaną promieniem lasera.
Szkoda, że postaci zanurzone w spalinach
Wydają się prawie przezroczyste.
Tylko ich oczy jarzą się na czerwono
i każda para odbija inny obraz.
Co więcej, każde oko z osobna
patrzy pod trochę innym kątem.

Tłumimy siłą zarzewia powstań
Iskry gasnął z sykiem,
Chociaż czasem, w poruszanej wiatrem mgle
można zobaczyć gwiazdy.
Kto dostrzeże to zjawisko, muzykę wąskich uliczek,
przez te pięć minut będzie wolny - 
Później
Można użyć broni.

Filiżanka kawy

Na krawędzi wiatrów

Słowo     ---     Obraz

Migoczący wir pomysłów.

Jak fale w filiżance kawy,

emocje poruszane tchnieniem,

gorzki smak tłumi inne zmysły.

Gdy w odbiciu widać pustkę,

Obraz ruchem, język chwyta czerń,

Dźwięk w lustrze wspomnieniem,

Nigdy dziełem.

Wnet zaprzeczysz ruchem brwi.

Wpadam z trzaskiem w wir zieleni,

gdzie tu Obraz, gdzie tu Słowo;

Jak wydobyć z głębin myśli.

Gubi mnie ta synestezja.

Luk w pamięci coraz więcej,

spadam, spadam, spadam,

sięgam w środek, ale tracę dźwięki,

sięgam niżej, tracę obraz.

Pozostaje tylko gorycz

palona jak kawa.

I z suchym mlaskiem

Wir wyrzuca mnie na skrzydła wiatrów.

Nie pamiętam Słów, Obrazów,

Tylko ciemna gorycz,

palona jak kawa,

zostaje wypalona w skórze.

Filiżanka pełna luster

Pełna znaczeń

Pełna zmysłów

W ciemnych okularach; rozmowy

Stój podróżniku,
malarzu pejzaży!
Zatrzymaj choć jeden z obrazów dla siebie,

By wspomnieć kiedyś minione pola zieleni

i srebrzyste krawędzie chłodu.

W zamian zdradzę Ci, miły,

sekret ze Szklanej Góry,

Wiedzę tworzoną i zapominaną.
Zostaw sobie ulubione morze,

wraz z błękitem nieba,

przeciętego wstęgą albatrosa.

Zostaw sobie dwa obrazy ulubionego miasta -

Ten żółty i ten czerwony.

I zostaw także mały portret wielkiego człowieka

o spalonej zmarszczkami twarzy.

Bo, wbrew pozorom,

(i to jest moja tajemnica)

Czas zwalnia

za każdym razem gdy przychodzisz.
Ziemia pod stopami ucieka

jakby bardziej zmęczona,

a ziarnko piasku nie jest już tak małe.

Wiem, podróżniku, że nie cofniesz się

w odległe wspomnienia,

Więc zachowaj kolekcję obrazów.

Kiedyś             – – –            może

Będziesz miał własną galerię.  

Tower.

Beside every spark of action,
Mind entangles the body
And as the body longs,
The mind cries in half-tamed anger.
When the heavens break and rain comes pouring down,
Wetting the lone figure, shrouded in uncertainty,
My tower, in which I've watched the storms,
Blazes high in flames of attrition. 

So many passed this vision by,
Looking at their feet,
Scribbling words they could not know
On lurid skin of those beneath. 
There was one, who stopped in his tracks,
Dropping the quill in guilt,
But what was written
Has already burrowed into the mind,
Grasping and quelling sparks of possibilities. 

Mara

Płynny, ale i szybki i dokładny
przekaz do podświadomości
wartości nigdy nie oglądanych
otwiera nowe perspektywy zdarzeń
niczym pejzaże malowane ruchem,
światłem,
na powiekach drzemiącego.
W glowie omamy nie różnią się od marzeń.
Plany od fantazji.
Spersonifikowane wspomnienia
spoglądają tym razem 
bardziej z oddali.
Chciałbym pamiętać chociaż moje koszmary,
na których cała osoba gnie się i wykrzywia,
byle tylko móc wytworzyć w sobie,
szersze spojrzenie
przez kolorowe, szare szkła.
Ale oczekuję chyba zbyt wiele
po tym krótkim czasie
między zamknięciem a otwarciem
oczu.
Tak więc może śnić na jawie?
Obracać się w tłumie zjaw
tak jak na co dzień
tylko trochę inaczej,
mając w sobie więcej miejsca
na coś znaczącego.

Sexy bones

I just wanted to show you a bit of my love...
Why did you cry when I cut out your heart? 
It's just a muscle, propelling the blood
Throughout whole body,
But not throughout the mind.
So, scars will heal, it's obvious.
Still, this toxic spill inside your head will leak again.
That's why you're mad. 
It will never be the same once I'm done with you.
You're going to cry for help? 
You will cry for who?
Just be still, don't move...
Oh! You can't! 
I forgot about the ropes, tying your hands to the bed.
Don't fret about it, I know you will get addicted
To pain and pleasure I'm gladly giving.
Convicted by your own temptations,
Of course, not without contempt.
Funny, isn't it?
You know what I meant
And I know you wanted this to happen.
So close your eyes and let me
Murder you again.

Ash to ashes

There is a lone ash on a barren land,
Old as Time itself,
Harbouring wanderers from the scorching sun.
Catching little droplets of rain
It gives life to the land
And the land gives it away.
One day, a madman will come,
And he'll cut the ash and burn the lumber.
The dance will begin, smoke rising to the stars,
Slumbering spirits waking up hungry.
The barren land will no longer have life,
Rain won't fall down,
Only the ashes of a lone ash
Will rest peacefully with remnants of fire,
Bits and pieces of memory,
Reminding of life never lived. 
 

Don't look back in anger

I fought all night with broken bones,
Stuck in my little world,
Against what I find
A bit too much to handle.
Between harsh words
And silver knife held high
All seemed to sway away.
I had to do, what had to be done,
For the sake of myself,
Or maybe to let you go free.
So don't look back in anger on me,
It's perfectly normal
To murder, what was said.
It's just and courageous
To smash what was left
Of my little world.

Istot(n)a

Krokiem szybkim i ładnym, 
Rytmicznym, dokładnym,
Tykam i tykam, raz szybciej,

R a z  w o l n i e j,
O ściany blaszane puszeczki prastarej.
Kroków mych dwieście i więcej naliczysz,
Gdy ciszę zobaczysz, geniusza usłyszysz -
Życzenie się ziści.
Lampka się pali,
Dywanik się pali.
A shake czekoladowy wraca na plantację,
Gdzie zegara wahadło, kosą ścina życia.
Czy może jednak waniliowego podać do picia?